Project

VERVIERS, BAKERMAT VAN DE INDUSTRIELE REVOLUTIE IN EUROPA

De rivier de Vesdre, die als een ader door Verviers stroomt, vormde in de 17e eeuw de basis van de textielindustrie. Niet alleen voor de aanvoer van grondstoffen en afvoer van producten, maar ook voor de lozing van industrieel afvalwater werd dankbaar gebruik gemaakt van de Vesdre. Verviers, met zijn circa 50.000 inwoners, ligt zo’n 25 kilometer ten oosten van Luik. In deze stad werd in 1640 William Henri Simon Simonis geboren. Als burgerhandelaar, werkend onder de naam “Le Mercier”, vestigde hij daar in 1680 de fabrieken Simonis. Een van zijn afstammelingen, Iwan Simonis, die in 1779 eveneens in de textielstad werd geboren, gaf de firma haar huidige naam, “Iwan Simonis”.

In de eerste eeuw van het bestaan werd de productie gekenmerkt door handwerk. De leveringen bleven mede hierdoor dan ook beperkt tot België en de direct omliggende landen. Dankzij de inbreng van de Ier William Cockerill (1759-1832) kwam hier in 1799 verandering in. Cockerill kreeg in zijn geboorteland geen licentie om de bouw van een automatische spinmachine te verwezenlijken. De voortvarende William was echter zo overtuigd van zijn verworven kennis, dat hij zijn land de rug toekeerde en naar Zweden trok, om in Scandinavië zijn ideeën uit te werken. Toen ook daar geen belangstelling was, zette Cockerill, met in het hoofd alle technische gegevens, zijn missie voort en trok hij naar Duitsland. In Hamburg kwam hij in contact met een wolkoper van Simonis, die hem in 1797 naar Verviers haalde. De Ier kreeg hier wel het vertrouwen toen hij van de familie Simonis de opdracht kreeg een automatische spinmachine te bouwen. Na twee jaar moeizame arbeid kon de machine in het productieproces worden opgenomen.

Door het inzetten van deze automatische spinmachine groeide het fabriekje van de familie Simonis in korte tijd uit tot een enorm bedrijf, met niet alleen een distributienetwerk in Europa maar over de gehele wereld. De naam Simonis was gevestigd! Ook profiteerde men volop mee van de “Gouden Eeuw”, een tijdperk tussen 1800 en 1900 dat voor België en alle textielproducerende landen onder die naam te boek staat. In Verviers en dus ook bij Simonis had men zich toegelegd op de productie van garens, lakens, vloerbedekking en ander textiel. Rond 1840 werd daar de productie van biljartlakens aan toegevoegd. Na de invoering van de automatische spinmachine bleek dit later de tweede gouden greep te zijn. Toen in de loop van de twintigste eeuw de concurrentie van de lagelonenlanden zo moordend werd, dat veel textielfabrieken de poorten moesten sluiten, specialiseerde “Iwan Simonis” zich in de productie van biljartlakens. Inmiddels mag het biljartlaken van “Iwan Simonis” met afstand als beste ter wereld worden aangemerkt.